Utah Beach strekte zich uit van Sainte-Marie-du-Mont tot aan Quinéville, over een lengte van ongeveer 5 km en met de voornaamste aanvalszone ter hoogte van Varreville.

 

Het was de eerste sector van de twee Amerikaanse landingszones, deze zone werd door de Britse generaal Bernard Montgomery uitgekozen. Hij wilde dat een bruggenhoofd werd opgezet rechtstreeks in de Cotentin zodat de verovering van Cherbourg en haar diepwater haven sneller zou verlopen. De Duitsers waren van oordeel dat een landing op deze kust weinig vanzelfsprekend was, hun versterkingen waren er minder sterk aanwezig en de vijandelijke weerstand veel zwakker dan op de andere stranden. Dit is dan ook de reden waarom het verlies van mensenlevens aan de kant van de Geallieerden minder groot was dan op Omaha Beach (het bloedigste strand) en dat de vooropgestelde doelen werden bereikt.

Aan de landing op Utah ging een nachtelijke operatie met valschermspringers vooraf. Deze luchtoperatie kostte veel mensenlevens en had als doel enkele wegen die doorheen de moerassen leidden in handen te krijgen zodat de Geallieerden de stranden konden verlaten.

 

Niet te missen sites

Het Museum van de Landing op Utah-Beach in Sainte-Marie-du-Mont

normandie landing

Dit museum is gelegen op dezelfde site van de Amerikaanse landing op 6 juni 1944. Hier wordt het verhaal van de militaire en technische prestatie verteld die het strand van La Madeleine zo beroemd maakte.

De Batterij van Azeville

normandie landing

Deze batterij vormde een deel van de Atlantic Wall. Haar ondergronds netwerk en haar verdedigingssysteem was voor de Geallieerden één van de prioritaire objectieven in juni 1944.